برگرفته از کتاب سال صادقین بسیج

دلیل بزرگداشت اربعین

حجةالإسلام و المسلمين رسول جعفريان طي مطلبي در خيمه نوشت: اعتبار اربعين امام حسين(ع) از گذشته ميان شيعيان و در تقويم تاريخي وفاداران به امام حسين(ع) شناخته شده بوده است. کتاب «مصباح المتهجد» شيخ طوسي که حاصل گزينش دقيق و انتخاب معقول شيخ طوسي است از روايات فراوان درباره تقويم مورد نظر شيعه درباره ايام سوگ و شادي و دعا و روزه و عباردت است، ذيل ماه «صفر» مي‌نويسد: نخستين روز اين ماه (از سال 121)، روز کشته شدن زيد بن علي بن الحسين است.
روز 20 صفر ـ يعني اربعين ـ زماني است که حرم امام حسين(ع) يعني کاروان اسرا، از شام به مدينه بازگشتند و روزي است که جابر بن عبدالله انصاري، صحابي رسول خدا(ص)، از مدينه به کربلا رسيد تا به زيارت قبر امام حسين(ع) بشتابد و او نخستين کسي است که قبر آن حضرت را زيارت کرد.
در اين روز، زيارت امام حسين(ع) مستحب است و اين زيارت، همانا خواندن زيارت اربعين است.
شيخ طوسي سپس متن زيارت اربعين را با سند به نقل از حضرت صادق(ع) آورده است: السلام علي ولي الله و حبيبه، السلام علي خليل الله و نجيبه، السلام علي صفي الله و ابن صفيه…
اين مطلبي است که شيخ طوسي، عالم فرهيخته و معتبر و معقول شيعه در قرن پنجم درباره اربعين آورده است. طبعا براساس اعتباري که اين روز ميان شيعيان داشته است، از همان آغاز که تاريخش معلوم نيست، شيعيان به حرمت آن، زيارت اربعين مي‌خوانده‌اند و اگر مي‌توانسته‌اند مانند جابر بر مزار امام حسين(ع) گرد آمده و آن امام را زيارت مي‌کردند. اين سنت تا به امروز در عراق با قوت برپاست و شاهديم که ميليونها شيعه عراقي و غير عراقي در اين روز بر سر مزار امام حسين(ع) جمع مي‌شوند.
در اينجا و در ارتباط با اربعين، چند نکته را بايد توضيح داد.
1ـ عدد چهل
نخستين مسأله‌اي که در ارتباط با «اربعين» جلب توجه مي‌کند، تعبير اربعين در متون ديني است. ابتدا بايد نکته‌اي را به عنوان مقدمه يادآور شويم: اصولا بايد توجه داشت که در نگرش صحيح ديني، اعداد نقش خاصي به لحاظ عدد بودن، در القاي معنا و منظوري خاص ندارند؛ به اين صورت که کسي نمي‌تواند به صرف اينکه در فلان مورد يا موارد، عدد هفت يا دوازده يا چهل يا هفتاد به کار رفته، استنباط و استنتاج خاصي داشته باشد. اين يادآوري، از آن روست که برخي از فرقه‌هاي مذهبي، بويژه آنها که تمايلات «باطني‌گري» داشته يا دارند و گاه و بيگاه خود را به شيعه نيز منسوب مي‌کرده‌اند، و نيز برخي از شبه فيلسوفان متأثر از انديشه‌اي درباره اعداد يا نوع حروف بوده و هستند.
در واقع، بسياري از اعدادي که در نقلهاي ديني آمده، مي‌تواند براساس يک محاسبه الهي باشد، اما اينکه اين عدد در موارد ديگري هم کابرد دارد و بدون يک مستند ديني مي‌توان از آن در ساير موارد استفاده کرد، قابل قبول نيست. به عنوان نمونه، در دهها مورد در کتابهاي دعا، عدد صد به کار رفته که فلان ذکر را صد مرتبه بگوييد، اما اين دليل بر تقدس عدد صد به عنوان صد نمي‌شود. همين طور ساير اعداد طي روزگاران، صورت تقدس به خود گرفته گاه سوء استفاده‌هايي هم از آنها مي‌شود. تنها چيزي که درباره برخي از اين اعداد مي‌شود گفت، آن است که آن اعداد معين نشانه کثرت است. به عنوان مثال، درباره هفت چنين اظهار نظري شده است. بيش از اين هر چه گفته شود، نمي‌توان به عنوان يک استدلال به آن نظر کرد.
عدد «اربعين» در متون ديني
يکي از تعبيرهاي رايج عددي، تعبير اربعين است که در بسياري از موارد به کار رفته است. يک نمونه آن که سن رسول خدا(ص) در زمان بعثت، چهل بوده است. گفته شده که عدد چهل در سن انسانها، نشانه بلوغ و رشد فکري است. گفتني است، برخي از انبيا در سنين کودکي به نبوت رسيده‌اند.
در قرآن آمده است «ميقات» موسي با پروردگارش در چهل روز حاصل شده است. در نقل است که، حضرت آدم چهل شبانه روز بر روي کوه صفا در حال سجده بود. (مستدرک وسائل، ج9، ص329) درباره بني اسرائيل هم آمده که براي استجابت دعاي خود چهل شبانه روز ناله و ضجه مي‌کردند. (مستدرک، ج5، ص239) اعتبار حفظ چهل حديث که در روايات فراوان ديگر آمده، سبب تأليف صدها اثر با عنوان اربعين در انتخاب چهل حديث و شرح و بسط آنها شده است. در اين نقلها آمده است که اگر کسي از امت من، چهل حديث حفظ کند که در امر دينيش از آنها بهره برد، خداوند در روز قيامت او را فقيه و عالم محشور خواهد کرد. در نقل ديگري آمده است که اميرمومنان(ع) فرمودند: اگر چهل مرد با من بيعت مي‌کردند، در برابر دشمنانم مي‌ايستادم.(الاحتجاج، ص84)
مرحوم کفعمي نوشته است: زمين از يک قطب، چهار نفر از اوتاد و چهل نفر از ابدال و هفتاد نفر نجيب، هيچ گاه خالي نمي‌شود.(بحار، ج53، ص200) درباره نطفه هم تصور بر اين بوده که بعد از چهل روز علقه مي شود. همين عدد در تحولات بعدي علقه به مضغه تا تولد در نقلهاي کهن به کار رفته است، گويي که عدد چهل مبدأ يک تحول دانسته شده است.
در روايت است کسي که شرابخواري کند، نمازش تا چهل روز قبول نمي‌شود. و نيز در روايت است که کسي که چهل روز گوشت نخورد، خلقش تند مي‌شود. نيز در روايت است که کسي که چهل روز طعام حلال بخورد، خداوند قلبش را نوراني مي‌کند. نيز رسول خدا(ص) فرمود: کسي که لقمه حرامي بخورد، تا چهل روز دعايش مستجاب نمي‌شود.(مستدرک وسائل، ج5، ص217)
اينها نمونه‌اي از نقلهايي بود که عدد اربعين در آنها به کار رفته است.
2ـ اربعين امام حسين(ع)
بايد ديد در کهن‌ترين متون مذهبي ما، از «اربعين» چگونه ياد شده است. به عبارت ديگر، دليل بزرگداشت اربعين چيست؟ چنانکه در آغاز گذشت، مهمترين نکته درباره اربعين، روايت امام عسکري(ع) است. حضرت در روايتي که در منابع مختلف از ايشان نقل شده، زيارت اربعين را يکي از پنج نشانه مؤمن دانسته‌اند.
اين حديث تنها مدرک معتبري است که جداي از خود زيارت اربعين که در منابع دعايي آمده، به اربعين امام حسين(ع) و بزرگداشت آن روز تصريح کرده است. اما اينکه منشأ اربعين چيست، بايد گفت، در منابع به اين روز به دو اعتبار نگريسته شده است.
نخست روزي که اسيران کربلا از شام به مدينه بازگشتند. دوم روزي که جابر بن عبدالله انصاري، صحابي پيامبر خدا(ص) از مدينه به کربلا وارد شد تا قبر حضرت اباعبدالله الحسين(ع) را زيارت کند. شيخ مفيد(م413) در «مسار الشيعه» که در ايام مواليد و وفيات ائمه اطهار(ع) است، به روز اربعين اشاره کرده و نوشته است: اين روزي است که حرم امام حسين(ع)، از شام به سوي مدينه مراجعت کردند. نيز روزي است که جابر بن عبدالله انصاري براي زيارت امام حسين(ع) وارد کربلا شد.
در کتاب «نزهه الزاهد» هم که در قرن ششم هجري تأليف شده، آمده است: در بيستم اين ماه بود که حرم محترم حسين(ع) از شام به مدينه آمدند. (نزهه الزاهد، ص241) همين طور در ترجمه فارسي«فتوح ابن اعثم» (الفتوح ابن اعثم، تصحيح مجد طباطبائي، ص916) و کتاب «مصباح، کفعمي که از متون دعايي بسيار مهم قرن نهم هجري است اين مطلب آمده است. برخي عنوان کرده‌اند که عبارت شيخ مفيد و شيخ طوسي، بر آن است که روز اربعين، روزي است که اسرا از شام به مقصد مدينه خارج شدند، نه آنکه در آن روز به مدينه رسيدند. (لؤلؤ و مرجان، ص154) به هر روي، زيارت اربعين از زيارتهاي مورد وثوق امام حسين(ع) است که از لحاظ معنا و مفهوم قابل توجه است.

برگرفته از سایت حضرت ولی عصر (عج ا..)

هفته کتاب وکتاب خوانی گرامی باد

مبلغین مدرسه علمیه حضرت معصومه (علیها سلام ) در ماه محرم فعالیتهای تبلیغی خود را در مدارس ،حسینیه ها ، مساجد ومجامع عموی به شرح زیر انجام دادند .
-حضور در حسینیه ها وتشکیل حلقه های نوجوان وجوان
- بیان مسائل شرعی واحکام برای بانوان در حسینیه ها ومساجد
- برگزاری گفتمان با موضوع محرم در مدارس
- نصب مطالب دینی بر روی بنر در حسینیه هاومساجد
- تصحیح قرائت نمازوآموزش قرآن برای تمامی سنین در هیئات وحسینیه ها
- برگزاری سخنرانی با موضوع دلایل قیام عاشورا وامر به معروف ونهی از منکر در نهضت حسینی در جلسات بانوان

آسمون به دریا گفت : این بالا خیلی خوبه ٬ همه جا رو میشه دید ٬
دریا گفت : این پایین از اون بالا هم بهتره ٬ چون فقط تو رو میشه دید …

سه شنبه مصادف با آغاز ماه صفر دومین ماه قمری است؛ ماهی که به نحوست معروف است.

ماه صفر که بنا به روایتی ، روز اول آن روز واردشدن کاروان اسرای کربلا به شام است و حوادث تلخ دیگری از جمله شهادت دختر 3 ساله امام حسین (ع)،رحلت جانگداز پیامبر اکرم (ص) در روز 28 این ماه واقع شده و پایان ماه نیز مصادف با شهادت هشتمین پیشوای شیعیان امام رضا (ع) می باشد.

چرا صفر را صفر نامیده اند؟
در نامگذاری این ماه، دو وجه ذکر کرده ‏اند:
. 1.از «صُفْرَة (زردی)» گرفته شده؛ زیرا زمان انتخاب نام، مقارن فصل پاییز و زردی برگ درختان بوده است..2.از «صِفْر (خالی)» گرفته شده؛ زیرا مردم پس از پایان ماه‏های حرام، رهسپار جنگ می‏ شدند و شهرها خالی می‏ شد.
این ماه، معروف به شومی و بدشگونی است. از پیامبر اکرم (ص) درباره ماه صفر، چنین نقل شده است:
هر کس خبر تمام شدن این ماه را به من دهد، بشارت بهشت را به او می‏دهم.

برخی اعمال ماه صفر
-در این ماه، به دادن صدقه اهتمام بیشتری شود1.
پیامبر اکرم (ص) در باب صدقه دادن می فرمایند : ” لبخند تو بر روی برادرت صدقه است ، امر به معروف و نهی از منکر کردنت صدقه است ، رهنمایی کسی که راه را گم کرده صدقه است و دور کردن سنگ و خا ر و استخوان از راه صدقه است.”

-برای ایمنی از بلاها، دعای زیر هر روز ده مرتبه خوانده شود:2
یا شَدیدَ الْقُوی‏ وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی‏ شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی‏ کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ.)(مفاتیح الجنان)
ای سخت نیرو، و ای سختگیر! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگی‏ات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم. اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را، و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‏اش

ـ 3.سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه صفر، دو رکعت نماز بخوان که در رکعت اوّل حمد وانا فتحنا (سوره فتح ) ودر رکعت دوم سوره «حمد» و سوره توحید شود و از سلام نماز، صد بار صلوات بفرست و صد بار آل ابى سفیان را لعنت کن و صد مرتبه استغفار نماید و آنگاه حاجت خویش را از خداوند بخواه. (ان شاء اللّه به هدف اجابت مى رسد).( اقبال، صفحه 587)
ـ در روز اربعین (بیستم ماه صفر) 4.زیارت امام حسین(علیه السلام)
که «شیخ طوسى» از امام حسن عسکرى(علیه السلام) نقل کرده، چنین آمده است: نشانه هاى مؤمن پنج چیز است: به جاى آوردن پنجاه و یک رکعت نماز (17 رکعت نماز واجب و 34 رکعت نافله) و زیارت اربعین (امام حسین(علیه السلام)) و انگشتر را بر دستِ راست نهادن، و پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم الله الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.

حتما برای شما هم اتفاق افتاده که شب ها وقتی از سرکار می آیید کنترل تلویزیون را دستتان می گیرید و کانال های تلویزیون را عوض میکنید تا برنامه ی دلخواه تان را پیدا کنید. در این بین با صحنه ها، دکورها، اجرا و حتی محتوایی مواجه می شوید که قبلا مشابه آن را در شبکه های ماهواره ای دیده اید حتما هم با خود می گویید این هم از برنامه های تلویزیون ماست! همه اش تقلید از شبکه های ماهواره ای! انگار اصلا برنامه های تلویزیون ما حرفی برای گفتن ندارند اما خوب است در پس این حرف و حدیث ها کمی منطقی باشیم و ببینیم چند درصد برنامه های تلویزیون ما تقلیدی هستند و این تقلیدی بودن آیا همیشه بد است؟
اقتباس از شبکه های ماهواره ای نه تقلید!
مشکل اساسی برنامه سازی در تلویزیون ایرانی این است که بیش از اینکه به محتوای برنامه ها فکر کنند و آنها را با محتوای جذاب و متفاوت ارائه دهند به فرم و شکل شمایل برنامه های ماهواره ای نگاه می کنند وبا حذف خط قرمزهای آن برنامه ها، عینا همان را کپی برداری میکنند
مسلما بسیاری از برنامه های تلویزیونی خلاقانه و نو نیستند اما اینکه این امر چقدر ضعف این برنامه ها به شمار می رود جای تردید است.هر اصلی در جهان یک فرمول ثابت دارد.اصول برنامه سازی در تلویزیون هم به همین منوال است. مثلا برنامه آکادمی گوگوش یک نمونه بین المللی داردکه برای تلویزیون خود لندن در کشور انگلیس است. یعنی یک فرمول ثابت دارد. درست مثل زمانی که شما فرمول تولید دارو داشته باشید و شرکت های مختلف بیایند و از آن فرمول استفاده کنند لذا برنامه هایی مثل آکادمی گوگوش یا بفرمایید شام در چنین فضایی تولید شده است و کسانی که این برنامه ها را درست کردند خودشان ایده پردازی آنچنانی نکرده اند . یک سری فرمول ثابت جهانی در برنامه سازی وجود دارد که اینها آنها را براساس فرهنگ کشور خود اجرا می کنند و ما هم بر طبق فرهنگ و آیین خود آنها را به اجرا در می آوریم . لذا اینکه برنامه های تلویزیونی ما برنامه هایی همچون شب کوک را در شبکه نسیم به نمایش می گذارد و همه تصور میکنند این برنامه های اینچنینی تقلید محض از شبکه های ماهواره ای است، اینطور نیست چرا که اینکار نوعی اقتباس است نه تقلید و در همه جای دنیا هم این امر وجود دارد مثل این است که شما به اخبارگوی تلویزیون ایرانی انتقاد وارد کنید و بگویید این هم نوعی تقلید از بی بی سی است! درحالی که این چنین نیست و این هم یک فرمول ثابتی است.
مشکل برنامه های ما کجاست؟
پس از روشن کردن این موضوع که تشابه برخی از برنامه های تلویزیونی جمهوری اسلامی با ماهواره نوعی اقتباس است نه تقلید اما باید ببینیم که مشکل کار برنامه های تلویزیونی ما کجاست که اکثرقریب به اتفاق مردم تصور میکنند که برنامه های تلویزیونی ما تقلید محض از شبکه های ماهواره ای است؟!
مشکل اساسی برنامه سازی در تلویزیون ایرانی این است که بیش از اینکه به محتوای برنامه ها فکر کنند و آنها را با محتوای جذاب و متفاوت ارائه دهند به فرم و شکل و شمایل برنامه های ماهواره ای نگاه می کنند و با حذف خط قرمزهای آن برنامه ها، عینا همان را کپی برداری میکنند . مثلا در همین برنامه «بفرمایید شام» مراحل سفارش و تهیه غذا آن را شبکه «من وتو» به خوبی درآورده؛ اما این طرح وقتی با عنوان «شام ایرانی» وارد قالب صدا و سیمای ما می شود، به خاطر اینکه برنامه سازان ما بیشتر از آنکه به محتوا فکر کنند، به فرم فکر می کنند در نهایت صرفا یک کپی برداری ناشیانه صورت میگیرد.
همچنین یکی از ابتکارات شبکه های ماهواره ای فارسی زبان که در مدت کوتاهی موفق شدند مخاطبان سریال های خود را چند برابر افزایش داده و ایرانیان را پای شبکه هایشان نگه دارند، تکرار چند باره سریال ها در ساعت های مختلف شبانه روز بود که صدا و سیما تلاش کرد تا به جنگ سریال های ترکیه ای ماهواره برود؛ و به تکرار چندین باره ی مجموعه های تلویزیونی پرداخت بدون توجه به این مساله که تکرار بیش از حد سریال های ضعیف نه تنها کمکی به جذب مخاطب نمی کند بلکه ضد تبلیغ حساب می شود و مردم را از شعارهای این سریال ها، دلزده و خسته می کند.
مدی جدید در اجرای برنامه های تلویزیون!
اقتباس به خودی خود بد نیست اما باید ببینیم کجای تلویزیون ما در این امر موفق بوده است و کجا وارد تقلید صرف شده است.به نظر می رسد بزرگترین عاملی که باید در ساختن این برنامه ها در نظر گرفت، لزوم توجه به محتوا و داشتن ایده است تا بتوان همان قالب کلی جهانی را بومی و متناسب با فرهنگ ایرانی کرد.اما جای تامل است که ما با وجود داشتن نیروهای جوان و خلاق در عرصه رسانه کمتر شاهد خلاقیت در تولید برنامه سازی با محتوای خلاقانه هستیم و این خلائی است که در اغلب برنامه های تلویزیونی شاهد آن هستیم ، کما اینکه ما هر وقت صاحب ایده بوده ایم و یا اینکه با وجود اقتباس از شبکه های ماهواره ای برنامه ای را پخش کرده ایم مخاطبان زیادی را به خود جذب کرده ایم همچون برنامه مسابقه هفته با اجرای مرحوم منوچهر نوذری که با وجود اینکه کپی برداری بود اما جذاب بود اما وقتی این اجرا به فرد دیگری سپرده می شود فرم همان است اما جذاب نیست به دلیل اینکه سفارش دهنده برنامه بیشتر از اینکه به دنبال محتوا باشد بیشتر به دنبال اسپانسر است.چیزی که در برنامه ی بفرمایید شام ایرانی اتفاق افتاد.یعنی سفارش دهنده میگوید من برنامه ای شبیه بفرمایید شام میخواهم!
کپی برداری از شبکه های ماهواره ای بالاخره خوب است یا بد؟
از لحاظ هنری اشکالی ندارد که ما اگر طرح خوبی را می بینیم استفاده کنیم اما موضوع این است که چطور آن را به نفع خودمان بهره برداری کنیم.به عنوان مثال: “زمانی که رامبو به عنوان یک کاراکتر سینمایی در خیلی از فیلم ها نمودار شد و حرکت کرد، یک چیز شبه چرمی به پیشانی اش می بست. بعضی از تحلیل گران و نشانه شناسان سینمایی معتقد بودند که این مشابه پیشانی بند بچه رزمنده های ماست که به پیشانی می بستند و به عملیات می رفتند و فتح الفتوحات داشتند و گفتند آن ها از این نشانه آشنا به مفهوم آزادی خواهی و آزادی طلبی مشابه سازی کردند که رامبو را در فیلم هایشان در نقاط مختلف جهان به عنوان قهرمان واحد و یکه آمریکایی می فرستند برای نجات مردم با این نشانه ای که نزد مردم عادی جهان معنا پیدا کرده است. یعنی به نفع خودشان از این نشانه استفاده کردند"( حسین سلطان محمدی، کارشناس مسائل رسانه ای )لذا اگر ما هم در برنامه هایمان یک نشانه ای ببینیم که معنای فرهنگی خوبی دارد خوب است تا از آن استفاده کنیم اما متاسفانه از این نشانه ها کمتر در برنامه هایمان دیده می شود.شاید مساله ای که باعث میشود تا مخاطب فکر کند برنامه های ما تقلید از شبکه های مبتذل ماهواره ای است این است که ما از آن برنامه ها بدون هیچگونه تغییری تقلید می کنیم به عنوان مثال برنامه ده شب که از شبکه نسیم پخش می شود دو مجری زن و مرد خیلی راحت روی مبل لم می دهند و مجری خانم با پوشش دامن که مسلماً برای یک مجری تلویزیونی زیبنده نیست به اجرای برنامه می پردازد و اینگونه مسائل است که باعث واکنش های منفی و طعنه انگیز از سوی مخاطبان می شود و به طرح سوالاتی در ذهن خود می پردازند که چرا شمایی که اینقدر مدعی کار فرهنگی، برنامه سازی و فکر خلاق و پیشتازی فرهنگی و انباشت از مولفه ها و عناصر فرهنگی هستید، تقلید عین به عین کردید و فرهنگ اسلامی را زیر پا گذاشتید ؟ مگر نمی گویید ماهواره بد است پس چرا خودتان از برنامه ها، اجرا و حتی گفتار و رفتار و نوع پوشش آنها در برنامه هایتان تقلید می کنید؟! لذا با طرح این سوالات و پاسخ های احتمالی مخاطب ترجیح می دهد همان برنامه های ماهواره را با کیفیت بهتری ببیند در حالیکه اگر ما همان برنامه های ماهواره ای را بگیریم و در غالب نو و جدید به نفع خودمان مصادره ی به مطلوب کنیم می تواند بازخورد مثبتی را هم داشته باشد.
برگرفته از سایت تبیانهدی سادات پاک نهاد-بخش ارتباطات تبیان